Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ

ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ

Στέγες  απρόσωπες κι απρόσιτες

όταν η μυρωδιά γύρω μας  γίνεται δυσωδία

και τα σπίτια ερμητικά κλειστά  μας οδηγούν

στο απόλυτο σκότος μιας νέας εποχής.

Δεν είναι όμως η απόκρυψη  των σπιτιών μόνο

τη στιγμή που τα συγκρατούμε κι ανοίγουν δειλά,

αλλά το χρέος που αναλάβαμε και μας γεμίζει,

όταν το συνειδητοποιούμε πως όλα αντιπαλεύουν

να προστατευτούν σε ασφαλή θέση,

που οι προτροπές  των λογικών αδιάλειπτα  προσφέρουν.

Είμαστε βέβαιοι κι ας μη γίνεται γνωστό

πως τίποτα δεν καταχτιέται με σπίτια  κλειστά

κι αν επιδιώκουμε τη συνεύρεση

είναι για να τα εκθέτουμε  συνέχεια στη λιακάδα.

Ανεξαρτήτως  πόσο τα σπίτια ακλόνητα

αντιστέκονται  στο ζοφερό τους  μέλλον

κι εφευρίσκουν στα άδυτά τους μορφές  αέρινες

στα πλαίσια  μιας εύρυθμης κοινωνίας

κι όχι αυτής που τα κατηγοριοποιεί.

Μπορεί  γιατί διαισθάνονται  αυτό που νοσεί

όσο κι εμείς μέσα μας κι αποστρέφονται

τη δυστυχία που μεταβιβάζουν καταπιεστικά,

όσοι γυρίζουν την πλάτη  αμετάκλητα  και δεν συνηγορούν.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πίνακες ζωγραφικής τα σπίτια
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

ΟΥΡΑΝΟΣ

ΟΥΡΑΝΟΣ

Κι αν ένα όνειρο γίνει

 ουρανός από ασχήμιες

βροχή να με πνίξει.

προτιμώ τον έναστρο

κι ας με διαλύσει.

Η οντότητά μου τότε,

στον άνεμο ας διαμελιστεί.

Η ύπαρξη  δε σβήνει.

Μόνο μολυβώνουν  οριακά

το απέραντο γαλάζιο.

Επιβιώνουν μέχρι να αυτοκαταστραφούν

όπως οι ελπίδες  που σβήνουν

στο απαύγασμα μιας χαραυγής.

Ταξιδιάρικα, ερμητικά χείλη,

συντροφιά  με ανεκπλήρωτα όνειρα

κι η αντάρα από αναμονές

που ξεχάστηκαν στις  καταιγίδες να εξαϋλωθούν

μέχρι να χαθούν.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες ζωγραφικής ουρανού
Kατηγορίες
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ

ΟΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ (XAIKOY)

  ΟΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ      (XAIKOY)

Έτσι γυαλίζουν
κι οι ελιές στο
ασήμωμα της μέρας.

Χελώνα  μου,
αργά αργά να προχωράς
στο δρόμο της θυσίας.

Απ’ τη στροφή
μελιστάλαχτη, προβάλλει
η νύφη.

Λυγίζει στην ανεμοζάλη
τρέμοντας
η καλαμιά στον κάμπο.

Κάτω στο ποτάμι
το ρυάκι  ψιθυρίζει
στο αυτί της όχθης.

Στο δώμα του εξοχικού
οι αχτίνες της πανσελήνου
ηρεμία ψυχής.

Κολυμπήσαμε
στ’ αφρισμένα κύματα
ρουφώντας την αρμύρα.

Ευθεία στο παράθυρο της γιορτής
χτυπώντας,
γεμίζει η στιγμή.

Οι στιγμές της ζωής
ομορφαίνουν το αύριο
μέσα από το σήμερα.. 

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες ζωγραφικής οι στιγμές της ζωής

Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ

ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ

Οι επιθυμίες μου σαν τις ελπίδες

που δεν καρποφορούν.

Τις ακουμπώ και τις χαϊδεύω.

Ενίοτε με απασχολούν.

Σα να διατρέχουν το είναι μου.

Με συνεπαίρνουν σαν αιωρούνται

σε αέρινα ρεύματα με ριπές

που ορμούν σαν λαίλαπα.

Ανέτοιμος να αντιδράσω δίνομαι βορά

στο διασπαραγμό.

Αχιλλέας Φιστουρής

Σχετική εικόνα






Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

                                       Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

                             Έχε πάντα ανοιχτά τα μάτια της ψυχής

να γεμίζει το αέναο  σαν χρυσαλλίδα νύμφης.

Ανάμεσα  στις πτυχές του κορμιού σου , σαν αέρινο χάδι,

δέξου  να γεύονται  τα απόκρυφα μυστικά του,

που  διψούν  σε δύσβατα μονοπάτια  να πορευτούν.

Αναθάρρησε  τα κουρασμένα σου μάτια

σε  άλλους ατραπούς  αυτούς  τους ιερούς .

Τη θλίψη διαπέρασες , την αγωνία όλη την ένιωσες.

Σαλπάρισε  να βρεθείς  σε ξωτικά τέτοια μέρη ,

που πόλεμος πια δε ζει, ούτε θανατικό.

Δέσε  σε απάνεμα λιμάνια  να γνωρίσεις,

τις αχανείς πολιτείες  του ελέους τα απόκρυφα,

κι ας είναι γυμνή η ψυχή σου απλωμένη στον ήλιο,

κι ας συγκρατιέται από μέσα η πνιχτή αγανάκτησή  σου.

Γιατί πολύ στα εσώψυχά σου το ορέχτηκες

μες  στ’ αραχνοΰφαντα  πέπλα  να  στριφογυρίσεις.

Γιατί πολύ ορέχτηκες

τον ήχο μόνο του φλοίσβου ν’ αφουγκραστείς.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για ΠΙΝΑΚΕΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες ζωγραφικής ο κύκλος της ζωής
Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΠΟΡΕΙΑ

Ι

Υπάρχει  η θαλερή χαλάρωση,

χωρίς  πονοκέφαλο, χωρίς

αποχαύνωση, στο στρώμα  ή στο χωράφι.

Υπάρχει  ο συνοδοιπόρος χωρίς  φλόγα, χωρίς αδυναμία,

ο συμπαραστάτης.

Υπάρχει  ο έρωτας  χωρίς καταπίεση, χωρίς  πίεση,

η αγάπη.

Η ανάσα  κι  ο περίγυρος  που δε ζηλέψαμε ποτέ,

η νεότητα.

Αυτό που μας αντάμειψε  ροδίζει

Και το δρόμο μας  φωτίζει.

ΙΙ

Το φως  μπαίνει στο σπίτι απ’ τον φεγγίτη.

Απ’  το κεφαλόσκαλο, στολίδια απρόσωπα, συμμετρικά μοτίβα

περιτυλιγμένα πλανώνται. Ο φραγμός  απέναντι απ’  αυτόν

που καρτερεί  είναι μια συναισθηματική εναλλαγή  απόκοσμων

εκλάμψεων, μετεωρικών φαινομένων και κοσμογονικών

αλλαγών. Επιτακτικό κι εφήμερο όνειρο περιθωριακών

ομάδων με αντικείμενα ποικιλόμορφα  διάχυτα

στον κόσμο της γνώσης.

ΙΙΙ

Τα κεριά  και το ημίφως της συνεύρεσης κάμνουν το σφύριγμα

του ανέμου, τη νύχτα, στην πλαγιά του βουνού

και γύρω από το ορειβατικό καταφύγιο.

Το ημίφως  της συνεύρεσης, ίδιο με το χάδι στο μάγουλο.

Η διακόσμηση, συμμετρική στους τοίχους, πτυχές  από

μετάξι, χρώμα κοραλλιού, όπου ξεσπούν με ορμή

οι σαΐτες  της συνεύρεσης.

Το ξύλινο τραπέζι στη μέση, φωτεινές οπτασίες

των βοτσαλωτών  παραλιών ,καταρράκτες από πρωτόγονες

μορφές  ανατολής, τούτη τη στιγμή.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες ζωγραφικης νυχτερινή πορεία
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

ΝΕΚΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

ΝΕΚΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

Οι ποιητές ερωτοτροπούν το ξημέρωμα

τη στιγμή που η χαραυγή δειλά προβάλλει,

τη στιγμή  που η απόκοσμη ακτινοβολία  αχνοφαίνεται

κι ο χρόνος νεκρός.

Οι ποιητές ιερουργούν μες στο ημίφως

σαν σκιές ή ξωτικά

με ευλάβεια μοναδική

προς το υπέρτατο ον.

Μα οι ποιητές, μες στη μοναξιά τους

βρίσκουν περισσότερες ευκαιρίες

κι από μια   θάλασσα  γεμάτη  αντικατοπτρισμούς.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πίνακες ζωγραφικής  νεκρού χρόνου


Kατηγορίες
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ

ΜΕΡΕΣ ΜΝΗΜΩΝ

ΜΕΡΕΣ ΜΝΗΜΩΝ

Περνούν οι στιγμές
χαϊδεύουν τη μνήμη
πρέπει να τις φιλέψω, θα τις δεχτώ  πάλι
κι αν αναλογιστείς αυτό γίνεται συνέχεια
κι αν αναλογιστείς υπόσταση έχουν κι αυτές
και το καναρίνι ,τι αμέτρητο βάθος ,
γλυκολαλιά αφήνει στο καλωσόρισμα τους
Γιατί λοιπόν μάταιος πόνος;
Γιατί λοιπόν τόση ευθυκρισία
και τόση δικαιοκρισία;
Και ποιος είμαι εγώ που δήθεν δικολάβος
υπερασπίζομαι
τα ανώγια  από
τα κατώγια;
Και ποιος είσαι εσύ
που ανέκφραστος ανασύρεις
παλιά γράμματα
κι εφτασφράγιστα μυστικά
ανακαλύπτοντας το χαμένο παράδεισο;
Και ποιος είναι ο άλλος
που απρόσμενα  εμφανίζεται
μεμψιμοιρώντας για τα άδικα του κόσμου
και μια κρατάει κόκκινο πανί  και μια
πνιγμένος στα θέλω του συμβιβάζεται;

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πίνακες ζωγραφικης κοινωνικης εκρηξης


Kατηγορίες
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ

ΜΕ ΓΥΜΝΗ ΨΥΧΗ ( ΧΑΪΚΟΥ)

ΜΕ ΓΥΜΝΗ ΨΥΧΗ ( ΧΑΪΚΟΥ)

Με γυμνή ψυχή

διαβαίνω  τους δρόμους

στα ταξίδια  μου.

Χαιρετίσματα  να δώσεις

στο αφρισμένο κύμα ,

πλανεύτρα θάλασσα.

Φεγγαρόπετρα

ποτέ  δε μου πρόβαρες,

ασημένια δαχτυλίδια .

Δρόσισέ  με

αέρινη αύρα ,

δες σε αποζητώ.

Με μάτια υγρά,

στάζω ηδονές

στο κορμί σου.

Η περπατησιά σου αγέρωχη

σαρώνει το  φόρεμά  σου

το βελούδο της γης.

Αχνοφέγγεις

κουνώντας  πίσω απ’ την κουρτίνα,

θαμπές ηλιαχτίδες.

Ανάμεσα στα βότσαλα ,

γλίστρησε  το όνειρο

της νύχτας.

Φαντασμαγορικά

σήμερα  η φύση,

κεντά  ηλιοτρόπια.

Κύματα θερίζω

αγριεμένη μου θάλασσα,

γαλήνια να ταξιδεύεις.

Μ’ ελπίδα

στης προσδοκίας το όνειρο,

φκιασίδια  κρεμώ.

Γκρίζες αποχρώσεις

στο τρεμάμενο του δειλινού ,

μοναχικός θεατής.

Μακριά τον ορίζοντα

  χαμηλές πτήσεις των γλάρων

οριοθετούν.

Καρτερώ ευλαβικά

να αδράξω την  πανσέληνο,

που μόλις  γεννιέται.

Μέσα στην καρδιά,

η κόρη των ματιών

καθρεπτίζεται.

Αναμονές

στου κύκλου  τα γυρίσματα,

στήνουν τα όνειρα.

Πως ξοδεύτηκες

ανάμεσα στις σκέψεις,

ματωμένο δειλινό.

Μια αναντιστοιχία

δόκιμων όρων ,

μηδενίζει την ουσία.

Ένταση βγάζεις

αθόρυβα στα μονοπάτια,

κρυφή ελπίδα.

Πως πιάστηκες

στην κορφή της άνοιξης ,

ανώριμο  μπουμπούκι.

Με μια δρασκελιά

πέρασαν  το ποτάμι,

οι  ξέπνοες ελπίδες.

Μεσούρανα,

στων άστρων τα κλαδιά

λαμπυρίζουν οι πόθοι μας.

Στην κοσμοχαλασιά,

γλίστρησαν  τα φύλλα

κι έντρομα  πλαγιοδρομούν.

Στο ξέφραγο αμπέλι,

ανεμπόδιστα εισβάλλουν

οι ξανθές μέλισσες.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για εικονες ΧΑΙΚΟΥ
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

ΚΟΣΜΟΧΑΛΑΣΙΑ

ΚΟΣΜΟΧΑΛΑΣΙΑ

Αυτό που δεν βίωσες βαθιά,
που δεν στο ψιθύρισαν
οι παγωμένες μακρόσυρτες ώρες,
του εσωτερικού σου κόσμου.
Αυτό που δεν ένιωσες
στις μοναχικές πορείες, που αυλάκωναν τα δάκρυα
κι έβρεχαν τους θαμπωμένους καθρέφτες
και τις μοναξιες.
Μην το ψαξεις,
σε φαινομενικές γαλήνιες θάλασσες
και σε ανάλαφρους κυματισμούς.
Μάθε να χορεύεις στην κοσμοχαλασιά,
εκεί ζει το όνειρο.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες ζωγραφικής κοσμοχαλασια