Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Ένα τρύπιο φεγγάρι

Ένα τρύπιο φεγγάρι
στο σκοτεινό ουρανό
χαμογελά,
η θάλασσα ντύθηκε
με τον μαύρο χιτώνα
της μοναξιάς,
σιωπή,
ο έρωτας ορμά σαν καβαλάρης
στους λευκούς κόρφους
των κοριτσιών,
η αθωότητα
σβήνει στο βλέμμα
αφήνει το λευκό μανδύα της σε ξέστρωτα σεντόνια
και χάνεται στον ορίζοντα.


~ Ειρήνη Χαρέα ~
(Απο το οπισθόφυλλο του βιβλίου της «Το τρύπιο φεγγάρι», εκδόσεις Δωδώνη)
Ζωγραφική : Leon Spilliaert, Φαύνος στο φεγγαρόφωτο, 1900

Μπορεί να είναι εικαστικό 1 άτομο
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Ρωτάς αν θυμάμαι τα λιμάνια.
Τι σημασία έχει τώρα πια.
Εκεί ήταν που αφήσαμε το άρωμα της νιότης.
Εκεί πήραν απάντηση της φαντασίας απορίες.
Εκεί μεστώσαν τα κλαδιά μας σ’ άλλο αγέρα.
Οι ντόκοι μας κοιτάζαν εχθρικά. Του βρώμικου νερού η αλμύρα μας πιτσίλιζε.
Εκεί έπεσε η μνήμη μου και πνίγηκε.
Όχι δεν τα θυμάμαι τα λιμάνια.


Αντώνης Λάρδας, απο τη συλλογή «Ρανίδες Χρόνου»
Ζωγραφική :Αντώνης Βουμβάκης, Ιστιοφόρα στο λιμάνι

Μπορεί να είναι εικόνα 3 άτομα
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

……κάπως έτσι

……κάπως έτσι
θα εξαφανιστώ ..
μια κρύα μέρα
του χειμώνα ..
όχι εκείνες
του μετακαλοκαιριού
που με πρωτοσυνάντησες ..
θα ‘ναι Γενάρης του 22 …
κι ίσως ο Φλεβάρης
κλιμακώσει την ένταση…
Κάπως έτσι
θα χαθώ
στις σκιές
της μικρής μας πόλης
με τα ασύμμετρα στενά
και την άθλια ρυμοτομία
Μέσα απο το μπουφάν
της μηχανής
θα βγάλω
για τελευταία φορά
τα κρύα χέρια μου
για να σου πω αντίο…
οριστικό;
Η μιλιά μου
θα βγαίνει
με δυσκολία
γιατί θα ‘χω ανέβει
εκείνη
την ανυπόφορη ανηφόρα…
..ίσως κάπως έτσι χαθώ …
Με γυρισμένη την πλάτη
στον τελευταίο ήλιο
Και θα προχωρήσω
βιαστικά …
προς το τέλος
του δρόμου
που ποτέ
δεν περιμένει κανείς…
Ή τελευταία
εικόνα σου
είναι θολή…


Βασίλης Παχνουδάκης
Φωτογραφία : Fan Ho

Μπορεί να είναι ασπρόμαυρη εικόνα 1 άτομο
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Μικρές στιγμές ευτυχίας

Μικρές στιγμές ευτυχίας


Υπάρχουν
κάποιες μικρές στιγμές ευτυχίας·
οι γαζίες στο δρόμο για το σπίτι
το άγουρο λεμονάκι που στριφογυρίζει στο χέρι
το κλαδάκι με το χιώτικο γιασεμί
η αγκαλιά της μάνας και τα λόγια της
που ποτέ δεν είχε πει
όχι γιατί δεν τα ένιωθε
αλλά γιατί τότε ήταν στην αρχή
τότε έδινε τη μάχη
να σταθούμε στα πόδια μας
τώρα είναι η ώρα
τώρα η γαζία, το λεμονάκι και το γιασεμί μοσχοβολούν


Μιχάλης Μελαχροινούδης

Ζωγραφική : Charley Toorop

Μπορεί να είναι εικόνα λουλούδι, φύση και δέντρο
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Μετάβαση

Μετάβαση


Πλάνα στην ανατολή γλιστρούν στη δύση
Μια αλλαγή ετοιμάζεται κάθε που βολεύεσαι
Αν και διαθέτεις μέθοδο κι απόλυτη συγκέντρωση σε σχέδια του αύριο με καθαρές γραμμές
Ένας αέρας που φυσά τα κάνει όλα χθες
Και μένει – αν είσαι τυχερός – ένα σημείο ανάφλεξης, η ανάσα σου (😉 να σπρώχνει απο το κέντρο της στη δημιουργία ενός νέου εαυτού.


Άννα Φιλίππου


Φωτογραφία απο χειρόγραϕο στο βιβλίο «Τα θαύματα της δημιουργίας», άγνωστος καλλιτέχνης 16ος αιώνας
Πηγή εικόνας : application DailyArt

Μπορεί να είναι εικόνα μνημείο και κείμενο
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Αλληλούια

Αλληλούια


Ανοιξιάτικες διαδρομές
καλοκαιρινές
φθινοπωρινές διαδρομές
χειμωνιάτικες,
αφήνουν πάντα αποτύπωμα
στον τόπο και το χρόνο.
Και μια ανήλια ανατολή
με τρεμάμενες αναλαμπές
σ΄ αυτό το λίγο που ανασκιρτά.
Όλα εκεί μόνο όλα εκεί,
μήπως κι ανασάνει η ελπίδα.

Ένα νήμα στον άνεμο ριγμένο,
μια απόκοσμη μελωδία
και τα απομεινάρια παλιάς ζωής,
σε φωνές που μεσουρανούν
Αλληλούια

Αχιλλέας Φιστουρής

Πίνακας ζωγραφικής:

Ο Χρόνος με τα τέσσερα βρέφη που αντιπροσωπεύουν τις εποχές – Marcello Venusti – 1512

Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Εφτάψυχη

Εφτάψυχη


Ψυχή εφτάψυχη
πάλι σηκώθηκε στα πόδια της
Σχεδόν νεκρή την άφησαν στο χώμα
τ΄ άγρια σκυλιά της θλιβερής πραγματικότητας.
Για άλλη μια φορά την θαύμασα.
Βάζει τα στήθη της μπροστά
απ’ τη ρουφιάνα πυρκαγιά της εγωπάθειας
που τρίζει τα μεσάνυχτα
κι αφήνει εστίες φόβου ανάμεσα
σε έγκυες καλοσύνες που διστάζουν.
Επιχειρεί γεμάτη δαγκωνιές
να βρει με βήμα κουρασμένο
τ’ Απρίλη φεγγαροσυρμές για να ξεπλύνει
και πεντακάθαρο ν’ απλώσει όπως πάντα
τον ίσκιο του αυτοσεβασμού
πάνω από τις μεγαλομανίες των ανθρώπων


{ Αντώνης Λάρδας }
| painting: Medusa _ Michelangelo Merisi da Caravaggio ^1957 |

Μπορεί να είναι εικόνα φίδι
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Δίχως φραγή


Μαντερινιές γεμάτο
περιβόλι τόπου γενέθλιου
περιφραγμένο
αρώματα ανεβαίνουν
τον υψηλό μαντρότοιχο
αναπνοή χωρίς φραγή
παραδεισένια αίσθηση
μιας άλλης ηλικίας


{ Άγγελος Ερατεινός }
| painting: Thank Heaven for Little Girls _ Flora Yukhnovich ^2018-19 |

Μπορεί να είναι εικαστικό
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Λευκός Πόλεμος

Λευκός Πόλεμος


Η παγωνιά απλώνει την αλλόκοτη ανάσα της
και ρίχνεται από το στόμα των ασπρισμένων ουρανών.
Μια λευκή λάμψη που τεντώνεται σε σκοινί,
ένα ανείπωτο χάλασμα που κατακαθίζει στους περαστικούς.


Όπου το πόδι διαγράφει αποτύπωμα χιονιού παγωμάρα,
είναι η έλλειψη της θαλπωρής που συνεχίζει να ισοπεδώνει.
Ξεπάγιασμα τεντωμένων χεριών , αποστεωμένων χεριών,
ατέλειωτη εγκατάλειψη και ξεχασμένο νόσημα.


Κράτος και καθεστώς απροκάλυπτα, φόρος ανελέητος
και το τελειωτικό δόσιμο της ματωμένης λευκότητας.
Γονατίζει, απλώνεται σαν παρακλητική διάθεση
των πεταγμάτων και των χαραδρών, της έλλειψης και της παγωνιάς.


Αυτή η καταπίεση ξεχώρισε από την καρδιά της παγωνιάς ,αυτή η ασφυξία. Άχρωμο, σκεπτικό, ανήλιο κι αδύναμο το σώμα,
του πεινασμένου, του παγωμένου. Εγκληματικό και φθαρμένο, σ’ έναν αέναο παραλογισμό, της ανέχειας καθηλωμένο.


Θα εντείνει τις έχθρες, τις αντιθέσεις, τις καταστροφές,
θα φουρτουνιάσει τις θάλασσες, θα ματαιώσει όλες τις ελπίδες,
και εξαλείφοντας αργά αλλά σταθερά τις αντιστάσεις όλες,
και τους αέρινους ψίθυρους , θα μοιράσει θριαμβευτικά σε αντίθετες φατρίες.


Θα αλλάξω τη ροή του μετάλλου, στο καλούπι που τώρα τρέχει
στην υψικάμινο και στην μήτρα μέχρι να σχηματοποιηθεί
για να οριοθετούν καταστάσεις που συνεχώς εκρήγνυνται
με διαμαρτυρίες, διαδηλώσεις, καταπίεση κι οργή.


Χωρίς υπόβαθρο εμφανίσεις που φαντάζουν γυμνές, όλες
πλαισιωμένες με απόλυτο κενό κι ανείπωτη παγωμάρα.
Και πέτρινες ζάρες για ν’ αποκρούουν τα ατσάλινα βέλη που φτάνουν σε καταιγιστική ρότα με απροκάλυπτη ενίσχυση.


Άυλες εμφανίσεις για περιοχές που παραμένουν άηχες.
Εδώ, η πιο οδυνηρή κατάσταση με τα πρόσωπα,
μιας και τα πρόσωπα των στοιχειωμένων είναι κοσμικά φεγγάρια,
ολοκαύτωμα μες το μυαλό και το κεφάλι.


Οι παγωμένες θύελλες ορμούν μπροστά μα τα δέντρα της ζωής μένουν όρθια. Ένας ακήρυχτος πόλεμος.
Αφουγκράζομαι τις ψύχρες πλάι μου.
Εκεί, στο άμορφο χιόνι, η ψυχή είναι μαύρη κατάμαυρη.
Αχνίζει το χιόνι, ρίχνει τη λάβα του στο λευκό αποτύπωμα.


Ο πάγος πήρε μορφή σκληρή ,σαν κρύσταλλο, μπλοκ αδιαπέραστο.
Τώρα μόνο η σπίθα μπορεί να ανάψει το έναυσμα της σύγκρουσης,
ν’ αρχίσει η πάλη με πυρωμένα πρόσωπα και στήθια ολόγυμνα,
κι όλοι να συντάσσονται στη θύμηση της παγωμένης λάβας.


{ Αχιλλέας Φιστουρής }
| painting: Guernica _Pablo Picasso ^1937 |

Μπορεί να είναι ασπρόμαυρη εικόνα
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Soma

Soma


Μνήμη πρώτη-
Ο μύθος του Σίσυφου
Μνήμη δεύτερη-
Ιστορικός Υλισμός
Μνήμη τρίτη-
Σκάκι
Μνήμη τέταρτη-
Φθαρμένο σακάκι δερμάτινο
Μνήμη πέμπτη-
Σοκολάτα σε στοά στην Αθήνα – ζεστή
Μνήμη έκτη-
Ρήξη
Μυρωδιά-
Απούσα
*
Σώμα –
Το παρελθόν έγινε παρόν
Σώμα – συμπύκνωση της ύλης
Ζωή πιο δυνατή από τον Εαυτό
Σώμα – με τα σκοτεινά σου περάσματα
Δια χύσου στο παγόβουνο που λιμνάζει κάτω από την επιφάνεια
Σώμα – σπάσε το σκοτάδι
Ν’ αποθέσω φως στο μαξιλάρι μου
Σώμα αποκαλυπτικό – εσύ που θεραπεύεις τα τραύματα
Χτίστη των χαραμάδων – Ήλιε – επουλωτή
Ποιος είναι αυτός που τον ξέρω;
Ποιος είναι αυτός που με ανα γνωρίζει;
Σώμα σοφό – σώμα ιερό – ναέ πρόδρομε και προφήτη
Θυμήσου την για πάντα κίνηση’
{ Μαρία Άννα Τσούχλη _ Απρίλιος 2021 }
| drawing: Nude with blue Stockings _ Egon Schiele ^1912 |

Μπορεί να είναι εικαστικό