Kατηγορίες
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

«Σείστρο»

Την ετήσια εκδήλωση αφιερωμένη στον ποιητικό λόγο οργανώνει και φέτος η Ομάδα Φίλων της Ποίησης στη Χίο «Σείστρο». Ποιήματα μελών της ομάδας θα ακουστούν στον όμορφο χώρο του Αγίου Γεωργίου Φρουρίου την Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου στις 19.00.

Η ομάδα φίλων της ποίησης η οποία εκδίδει το Σείστρο, μοναδικό περιοδικό ποίησης στη Χίο, από το 2020 μέχρι σήμερα (10 τεύχη), οργανώνει σε ετήσια βάση ποιητικές βραδιές με ανάγνωση-απαγγελία ποιημάτων και γνωριμία του κοινού με τον κόσμο της ποίησης. Οι προηγούμενες εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν στον αύλειο χώρο της Βιβλιοθήκης Κοραή (2020), στο «Περιβόλι» (2021) και για την Παγκόσμια Μέρα της Ποίησης 2022 στο Μουσείο Μαστίχας.

Ευχαριστίες στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Φρουρίου και στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Χίου για την παραχώρηση του χώρου.

Advertisement
Kατηγορίες
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

Ποιήματα για τις λέξεις που αντιστέκονται, τη μοναξιάo της καθημερινότητας το θλιμμένο γύρω, τον έρωτα που διαφεύγει και τον χρόνο που γλιστράo τα παιδιά που μεγαλώνουν, και τον πρόσφυγα που ψάχνει να βρει το όνομά του στη γλώσσα μαςo τους φίλους, τη γειτονιά, το ποδήλατο, την ελευθερία, το καλοκαίρι, τις ρώγες σταφυλιούo τη μάνα, τη νοσταλγία, τα ερωτήματα της ύπαρξης, το άδηλο αύριοo με λοξό, απρόοπτο και πολύσημο λόγο -ποιητικό. (ΙΑΝΟΣ)

Kατηγορίες
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ 2022 ΧΙΟΣ

Kατηγορίες
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ «ΣΕΙΣΤΡΟ»

ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ «ΣΕΙΣΤΡΟ»
Με αφορμή την ημέρα Ποίησης, το «Σείστρο» φιλοξενήθηκε σήμερα στο Μουσείο Μαστίχας σε μια εξαιρετική ποιητική συνάντηση με θέμα τη Θάλασσα, την τόσο συνυφασμένη με τη ζωή του νησιού μας.
Μια ελπιδοφόρα όμορφη νότα, που δημιούργησε θετικά συναισθήματα μέσα στη μαυρίλα των ημερών που διανύουμε.
Τη ροή της εκδήλωσης επιμελήθηκε και παρουσίασε η Άννα Φιλίππου. Η εκδήλωση ξεκίνησε με αναφορά στο πλούσιο λεξιλόγιο επιθέτων που χρησιμοποίησε για τη θάλασσα, τον «πόντο» στην Οδύσσεια ο αρχαιότερος των ποιητών Όμηρος. Η αναφορά έγινε από τον Κώστα Ζαφείρη, ο οποίος ευχαρίστησε για την πολύτιμη συνδρομή της στην εύρεση των ομηρικών επιθέτων, την κ. Αθηνά Ζαχαρού Λουτράρη. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης απαγγέλθηκαν ποιήματα Ελλήνων και ξένων ποιητών και δημιουργίες των μελών του Σείστρου, της Χιώτικης Ομάδας Ποίησης, που μετρά ήδη οκτώ ποιητικές εκδόσεις. Σημαντική και η παρουσία του Γιάννη Βούλγαρη συνδετικού κρίκου της ομάδας και επιμελητή των εκδόσεων. Τη συνάντηση έκλεισε η Αργυρώ Ψώρα Θεοδωράτου, που τόσο παραστατικά μας ταξίδεψε με το ποίημα «Πούσι» του κατ΄ εξοχήν ποιητή της θάλασσας Νίκου Καββαδία. Από αυτό εμπνεύστηκε το δικό της αντίστοιχο ποίημα, αντιστρέφοντας τη νοσταλγία και το φόβο του ποιητή να βιώνεται στη στεριά από την αγαπημένη του.
Ακολούθησε κέρασμα από την «οικοδέσποινα» του Μουσείου κ. Ελένη Παϊδούση.
Ευχαριστούμε πολύ για την ψυχική ανάταση που μας χαρίσατε.
(ΣΕΙΣΤΡΟ «Συν-φωνία φίλων της ποίησης στη Χίο», εκδόσεις «αλφα πι»)

Φιλομήλα Μπόλια

ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ

Το λευκό του κύματος γήινος αντικατοπτρισμός
αντανακλά το ταξίδι της προέλευσης.
Το λευκό του κύματος ψιθυρίζει στο αυτί σου,
το δικό σου ήχο
αυτόν που θέλεις ν’ ακούσεις
απόκοσμη δική σου μουσική,
αυτή που σε συνόδευε στη ζωή.
Ίσως ξαναζήσεις τέτοιες στιγμές αν το ορίζεις
αν θεατής παρακολουθείς την αδιαφορία γύρω σου,
που σου θυμίζει διακριτικά
το ταξίδι της προέλευσης.
Στην πολυκύμαντη ζωή , αναζήτησες πολλά.
Εκείνα που σε γέμιζαν στο ταξίδι
νεκρούς σφυγμούς και ζωντανούς ήχους.
Βίωσες την ανεμοζάλη στην κοσμοχαλασιά
και το ανεμόδαρτο των αδικημένων
το ψαλίδισμα της ορμής των νέων .
Εμπειρίες μοναδικές που σε συνεπαίρνουν
επειδή ήθελες να ζεις τη στιγμή ως το μεδούλι.
Μπορεί τότε να συναντήσεις τις χαμένες ευκαιρίες,
την αναθάρρηση στο ξέσπασμα της νιότης.
Τη ζωή να σου γνέφει κάθε φορά στου κύκλου τα γυρίσματα.
Περιμένεις ανταπόδοση για ό,τι ταξίδεψες
εμπειρίες, γνώση, αναζήτηση,
το λευκό του κύματος.

Αχιλλέας Φιστουρής

Kατηγορίες
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

«Η θάλασσα στην ποίηση» Συζήτηση για την ποίηση στο Μουσείο Μαστίχας Χίου

Με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης (21/3), το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ) διοργανώνει, σε συνεργασία με την ομάδα «Σείστρο», την Κυριακή 20 Μαρτίου (ώρες 12:00-14:00), συζήτηση για την ποίηση στο Μουσείο Μαστίχας Χίου.

Με τη συμμετοχή των μελών της ομάδας «Σείστρο», μιας «συν-φωνίας ποιητών και φίλων της ποίησης» που δραστηριοποιείται στη Χίο, η συζήτηση θα εστιάσει στη θάλασσα ως πηγή έμπνευσης, μέσα από το έργο γνωστών και άγνωστων ποιητών, οι οποίοι, με θαυμασμό και δέος, λυρισμό κι ευαισθησία, νοσταλγία και πίκρα, υμνούν το υγρό στοιχείο που είναι συνυφασμένο με την ιστορία του νησιού της Χίου αλλά και της Ελλάδας.

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό. Απαραίτητη η κράτηση θέσης.

Για περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής, μπορείτε να επικοινωνήσετε με το Μουσείο, στο τηλέφωνο 22710 72212 (καθημερινά, εκτός Τρίτης, 10:00-18:00).

*Λόγω των ειδικών συνθηκών, και έχοντας ως προτεραιότητα τη δημόσια υγεία, η συζήτηση θα πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τα προβλεπόμενα μέτρα.

Μουσείο Μαστίχας Χίου
Πυργί, Θέση Ράχη (Τεπέκι), 821 02 Χίος
Τ.: 22710 72212 | http://www.piop.gr

Kατηγορίες
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

Παρουσίαση «ΑΠΟΘΑΛΑΣΣΙΑ»

Ο χρήστης Soteroulla Tziambouri είναι με το χρήστη Αχιλλέας Φιστουρής.
Διαχειριστής

· 1 ώρα ·
Καλημερα αγαπημένοι.
Παρασκευή σημερα και η στήλη ποίησης Στα χνάρια της ψυχής ειναι και πάλι μαζί σας με καλεσμένο τον αγαπητο συνταξιδιώτη ποιητη Αχιλλέα Φιστουρη .
Ας τον γνωρίσουμε καλύτερα μέσα από τις υπέροχες λέξεις του και ας ταξιδέψουμε στα δικά του χνάρια της ποίησης με αρώματα ψυχής.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ο Αχιλλέας Φιστουρής γεννήθηκε στην Καλλιμασιά της Χίου. Σπούδασε παιδαγωγικά στην Π.Α.Μ. , στο Π.Τ.Δ.Ε. Αθηνών και δίδαξε στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Ορίζει την ποίηση στη ζωή του, με τον ίδιο τρόπο που ανταμώνει τη θάλασσα του, όπως απλόχερα τού χαρίζεται κάθε πρωί από το ανοιχτό του παράθυρο. Ως τον μόνο ελεύθερο ορίζοντα, όπου οι άνθρωποι μπορούν να ταξιδεύουν, να ονειρεύονται και να ελπίζουν άφοβα. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή «Αποθαλασσία» το 2019. Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και ιστοσελίδες. Διαχειρίζεται την ιστοσελίδα: apothalassia.com
Η ποιητική του συλλογή ΑΠΟΘΑΛΑΣΣΙΑ επιλέχθηκε για τον τίτλο Βιβλία της Χρονιάς 2019 από τον Ελληνικό Πολιτιστικό Όμιλο Κυπρίων Ε.Π.Ο.Κ.
ΑΠΡΑΓΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ
Κωπηλατώ τη βάρκα των προσδοκιών μου, στα μεγάλα πλάτη να την ταξιδέψω επιθυμώ, εκεί που απλώνεται το απέραντο γαλάζιο κι όλα ηρεμούν, σημείο μηδέν, απόλυτη νηνεμία, μόνο οι φανοί αχνοφέγγουν προς αποφυγή σύγκρουσης… οι μόνοι που αγρυπνούν…, τα άλμπουρα είναι λίγο γερμένα αλλά έχω συνηθίσει στη θέα τους, μια συμμετρία καθώς είναι τα πιο πολλά γεγονότα στην καθημερινότητά μας, πράγματα που μπορείς κι εσύ να επιβεβαιώσεις, δένω πάνω τους καμιά φορά ένα λεπτό σκοινί, ένα διακριτικό, κι άλλα που ενίοτε γίνονται χρηστικά και τους δίνω μια άλλη διάσταση, το κατάστρωμα σχεδόν άθικτο, δεν έχω καθίσει πότε στην θέση του τιμονιέρη, ακυβέρνητη ήταν η βάρκα μου και οι προσδοκίες μου ριγμένες κάτω στο αμπάρι ήταν, σαν σκόρπιες σκέψεις αραδιασμένες σ’ ένα χαρτί ή σαν φορτίο που το μεταφέρεις από λιμάνι σε λιμάνι και από τόπο σε τόπο με τις ετικέτες, ανέπαφες, νέος θαλασσοπόρος είμαι όπως αντιλαμβάνεσαι, για καιρό παιδευόμουν, μπέρδευα τα σινιάλα, έδινα προτεραιότητα από αριστερά εκεί που οι άλλοι μου ερχόταν από δεξιά, γι’ αυτό με κοιτάζεις τώρα ανορθόδοξα, να θέλω να ανοίξω τα πρυμιά πανιά και να την αφήσω να ορθοδρομήσει στην κοσμοχαλασιά με ταχύτητα τυφώνα.
Αναζήτηση
Αναζητώ την αύρα
που χάθηκε στο κύμα
αυτή που μου έδινε αίσθηση
στις πίκρες της ζωής
που ταξιδεύει η σκέψη σου
και που η ηλιαχτίδα
στους διαδρόμους της συνείδησης
στα βάθη της ψυχής
Αναζητώ τη μοναξιά
που θα μ’αποφορτισει
στου ορίζοντα τις κουρτίνες
που ξεδιαλύνει τις σκιές
να απαλυνω τις στιγμές
παρέα με τις θύμισες
και να αφεθω στο χρόνο
να ομορφυνω τη θωριά.
××××××××××××××
Έσκυψα στην ψυχή μου με μουντό ουρανό κι άρωμα
Το αποβραδο στ σοκάκια της γειτονιάς
τη στιγμή που η βροχή εγλειφε το πεζοδρόμιο
σα νυχτερίδα που λούστηκε το ημίφως
Τωρα ανοίγω το βήμα μου στην καθημερινότητα
περιδιαβαινω τη θυμηση στην άλλη διάσταση
περνώ τη διάσταση που αναθαρρει
Το υπέρτατο ον που ακολουθεί την πορεία των γεγονότων αηχο, χωρίς παρισταμενους
Μοναχικός καβαλάρης αμφιταλαντευομενος
στις γωνίες της νύχτας
και στην ηλιαχτίδα που χαράζει
Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος
Φτώχεια, εγκατάλειψη, ορφάνια
αναγέννηση, ψυχική ομορφιά
Κι η ποίηση ακουμπά τον ουρανό με γιηνα πόδια
Αμφιταλαντευεται στη νύχτα πιυ φεύγει
και στο χάραμα που ορθώνεται
Αναγαλλιαστε φωνές του ωραίου
Χάνομαι ανάμεσα στη θυμηση, αποκομμενη απ’τα χνάρια της λησμονιάς
Έσκυψαν στη ψυχή μου με μουντό ουρανό κι άρωμα.

Kατηγορίες
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

2η εκδήλωση της Ομάδας Φίλων της Ποίησης στη Χίο

Συμμετοχή στη 2η εκδήλωση της Ομάδας Φίλων της Ποίησης στη Χίο στο Perivoli ,με το ποίημα ΣΥΝΤΡΟΦΕΜΕΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ. Μια όμορφη βραδιά γεμάτη ποίηση και μουσική, στο φως της πανσελήνου ,με αρκετό ακροατήριο που χειροκρότησε ένθερμα την προσπάθειά μας και μας δίνει κουράγιο να συνεχίσουμε.[το 6ο τεύχος του περιοδικού Σείστρο κυκλοφορεί και διανέμεται δωρεάν]

https://www.facebook.com/100015010470997/videos/pcb.1184150365428635/294691255360308?cft[0]=AZVrFpAW2KUgVmQcjaeM7gXKj1AICDEl6n2OLJ0lfVptFPh4hYOxtLBy5mqaj4BqMRrTCjHNH6utSVYlIqJhUvapuO9uofkMg4M-1eWGLQGfInjyD0ULEwyncXWzgLa8FsA&tn=*bH-R

Kατηγορίες
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

Δέκα ποιήματα του Αχιλλέα Φιστουρή

Δέκα ποιήματα του Αχιλλέα Φιστουρή
ΣΤΑ ΒΑΘΙΑ
17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2021
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: 151

Δέκα ποιήματα του Αχιλλέα Φιστουρή
Σήμερα στη στήλη «Στα βαθιά» ,καλεσμένος μου είναι ο ποιητής Αχιλλέας Φιστουρής από το νησί της Χίου. Σπούδασε Παιδαγωγικά και δίδαξε στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Έχει εκδώσει μια ποιητική συλλογή που τιτλοφορείται «Αποθαλασσία». Ποιήματά του έχουν φιλοξενηθεί στον έντυπο και τον ηλεκτρονικό λογοτεχνικό τύπο. Διαχειρίζεται την ιστοσελίδα: apothalassia.com. Η ποίησή του είναι λυρική, υπαρξιακή,εσωτερική. Ο λόγος του είναι περίτεχνος, πολύχρωμος, ζωντανός, βαθύς. Εμπνέεται από την επαφή με τη φύση, τον έρωτα, τα όνειρα, τις σκηνές της καθημερινότητας, τα μεταφυσικά ερωτήματα. Θα τον γνωρίσουμε καλύτερα μέσα από δέκα διαλεχτά ποιήματα!

ΑΝΕΣΠΕΡΟ ΦΩΣ

Βλέμμα στατικό γεμάτο έκπληξη
στα χνάρια της ανατολής.

Βλέμμα ανήσυχο στη θέα της έρημης γειτονιάς.
Η φωνή του μανάβη πρωινό άνοιξης
και το αγιάζι της νύχτας καθισμένο στο γιασεμί.
Ακόμα και το απαλό φτερούγισμα του σπουργίτη
ανάμεσα στα χρωματιστά γεράνια τσιμπολογώντας,
προδιαθέτει το καλημέρισμα.

Βλέμμα ατάραχο δημιουργία εντύπωσης
στην εναλλαγή των χρωμάτων ζωηρόχρωμης υφής.
Όταν τα παράθυρα ανοίγουν λούζεται ο διάδρομος
ακόμα κι αν οι πίνακες διαχέουν στο πρώτο φως
το γαλήνιο της θάλασσας, έτσι ώστε τα έπιπλα
να συμμετέχουν στην πανδαισία της γιορτής των θνητών.

Βλέμμα παρακλητικό στο υπέρτατο ον,
να μη χαθεί το φως των ελπίδων.
Ο ήλιος έγειρε όλα πια βαραίνουν
και σε μια αποστροφή το βλέμμα,
δεν έχει πλέον να κρατήσει τίποτα.

ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΣΥΜΒΑΝΤΑ

Περπατώ πολύ συχνά , μόνος,
απορροφημένος στις σκέψεις μου.
Όλα γύρω μου γυρίζουν κινηματογραφικά.
Το τέλος του δρόμου ξαφνικά σα να έγινε αρχή,
παρατώντας μισοτελειωμένες τις σκέψεις μου.

Αθόρυβα το σούρουπο ξετυλίγεται ,
αφήνοντας της νύχτας τα πέπλα να περιμένουν,
καμαρώνοντας για τη δύναμη της στιγμής.
Καθώς στο ημίφως , το τέλειωμα της μέρας,
μια απρόβλεπτη , ξεχασμένη ηλιαχτίδα, ξεστράτισε
και πάγωσε το χρόνο.

Της απρόσμενης αυτής εξέλιξης
ένας παράξενος ιστός αναδιπλώθηκε
κι η δύση κοντοστάθηκε,
το δειλινό έλουσε
κι το αιχμαλώτισε.

Τέτοια συνταραχτικά συμβάντα,
Παραμένουν αναξιοποίητα
Καθώς η μοναξιά αιωρείται.

ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΡΕΙΑΣ

Στη στροφή κοιτάζω το βλέμμα σου.
Πήγαινε κι ερχόταν και μας κοίταζε
πότε ριγμένο καταγής ,πότε απόμακρο.
Ένα βλέμμα ατσάλινο , αιωρούμενο
στη δροσιά του πρωινού πάνω στο άνθος.
Ένα αλλόκοτο βότσαλο, που μιλούσε
σε γνώριμα μονοπάτια της ψυχής μας.

Το βλέμμα σου δεν έμοιαζε με τ’ άλλα.
Περνούσε αργά ανάμεσα στα γεγονότα,
που μας άνοιγαν δρόμο για τα θέλω μας.
Να σημάνει πως το τέλος είναι κοντά
και δεν αρκεί να φύγουμε αβίαστα.

Όσο κι αν παλεύουμε να ορθοποδήσουμε
κι αν γαντζωνόμαστε σφικτά σε άλλα χέρια
κι αν ενώνουμε τη θέρμη μας, με τη θέρμη
του υπέρτατου όντος
κι αν σβήσανε όλα γύρω μας,
μένει μόνο η βαθιά πεποίθηση να ομονοήσουμε
μέσα στην κοσμοχαλασιά.

ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ

Το λευκό του κύματος γήινος αντικατοπτρισμός
αντανακλά το ταξίδι της προέλευσης.
Το λευκό του κύματος ψιθυρίζει στο αυτί σου,
το δικό σου ήχο
αυτόν που θέλεις ν’ ακούσεις
απόκοσμη δική σου μουσική,
αυτή που σε συνόδευε στη ζωή.
Ίσως ξαναζήσεις τέτοιες στιγμές αν το ορίζεις
αν θεατής παρακολουθείς την αδιαφορία γύρω σου,
που σου θυμίζει διακριτικά
το ταξίδι της προέλευσης.
Στην πολυκύμαντη ζωή , αναζήτησες πολλά.
Εκείνα που σε γέμιζαν στο ταξίδι
νεκρούς σφυγμούς και ζωντανούς ήχους.
Βίωσες την ανεμοζάλη στην κοσμοχαλασιά
και το ανεμόδαρτο των αδικημένων
το ψαλίδισμα της ορμής των νέων .
Εμπειρίες μοναδικές που σε συνεπαίρνουν
επειδή ήθελες να ζεις τη στιγμή ως το μεδούλι.
Μπορεί τότε να συναντήσεις τις χαμένες ευκαιρίες,
την αναθάρρηση στο ξέσπασμα της νιότης.
Τη ζωή να σου γνέφει κάθε φορά στου κύκλου τα γυρίσματα.
Περιμένεις ανταπόδοση για ό,τι ταξίδεψες
εμπειρίες, γνώση, αναζήτηση,
το λευκό του κύματος.

ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ

Κεραμοσκεπή τριγωνική
δέντρα με υψωμένα χέρια,
των πιστών τα χέρια
σε καλούν σε προσευχή.

Γερμένη κουρτίνα
ίχνη φωτός στο μισοσκόταδο,
σφύριγμα αγέρα, στο στενό
σιγαλιά απόλυτη απλώνεται.

Στη γέφυρα γυροσκοπική πυξίδα
άυπνη, δείχνει το βορρά
ακτές μαύρες ,αφιλόξενες
χάρτες απλωμένοι, νεκροί.

Ο φάρος που αναβοσβήνει
ταξίδι στη νύχτα, όνειρο άπιαστο
τ’ αστέρια που ξαγρυπνούν,
μάτια σφαλιστά.

ΑΠΟΓΡΑΦΗ

Εποχή της ενδοσκόπησης
της χαλαρής μνήμης
της μακρινής συνάντησης

Εγκλωβισμένος στο δωμάτιο του μυαλού
το πραγματικό μέσα σου αναμοχλεύεις
αυτό που μένει κρυφό στο χάιδεμα του ήλιου

Ανταριασμένες στιγμές σημαδεμένες
και μια ηλιαχτίδα φως στο κενό
παρόρμηση και ξέσπασμα
αυτό που προσδιορίζει το αύριό σου

Σε πολιορκούν χαμένες στιγμές
ο ήλιος στάθηκε στο δειλινό
και πνιγμένες ιαχές δέντρων

ΕΣΚΥΨΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ

Έσκυψα στην ψυχή μου με μουντό ουρανό κι άρωμα
το απόβραδο στα σοκάκια της γειτονιάς
τη στιγμή που η βροχή έγλειφε το πεζοδρόμιο,
σα νυχτερίδα που λούστηκε στο ημίφως.

Τώρα ανοίγω το βήμα μου στην καθημερινότητα
περιδιαβαίνω τη θύμηση στην άλλη διάσταση περνώ ,
τη διάσταση που αναθαρρεί.

Το υπέρτατο ον
που ακολουθεί την πορεία των γεγονότων
άηχο, χωρίς παρισταμένους.

Μοναχικός καβαλάρης αμφιταλαντευόμενος
στις γωνιές της νύχτας
και στην ηλιαχτίδα που χαράζει.
Δυο όψεις του ίδιου νομίσματος
Φτώχεια, εγκατάλειψη, ορφάνια,
αναγέννηση ,ψυχική ομορφιά.

Κι η ποίηση ακουμπά τον ουρανό
με γήινα πόδια.
Aμφιταλαντεύεται στη νύχτα που φεύγει
και στο χάραμα που ορθώνεται.
Έσκυψα στην ψυχή μου με μουντό ουρανό κι άρωμα.

Η ΣΙΓΑΛΙΑ

Όταν χαθεί η σιγαλιά της νύχτας, αφουγκράσου
τι γίνεται στο ξέφωτο . Είναι η στιγμή που
στους δρόμους ακούγεται μια ιδιότυπη μουρμούρα
αυτών που επιστρέφουν κι ο έρωτας καραδοκεί.

Όταν χαθεί η σιγαλιά της νύχτας, φεύγει ο χρόνος.
Σκοτεινές βιαστικές φιγούρες διασχίζουν το δρόμο
και των ερώτων οι πόθοι υποκλίνονται
μπρος στις προκλήσεις του άγνωστου.

Όταν χαθεί η σιγαλιά της νύχτας, είναι ξημέρωμα.
Ό,τι έχει γίνει δεν αντέχεται στην πρώτη ηλιαχτίδα
κι ούτε στα ανοιχτά παράθυρα των σπιτιών.

Το καρτέρεμα να είναι πολύ. Μόλις βεβαιωθείς
πως οι γωνιές του έρωτα άδειασαν, πως οι απόκοσμες
μουσικές έσβησαν στο κατόπι της νύχτας,
ρίξε άπλετο φως διακριτικά κι αγνάντεψε
το ξύπνημα του ορίζοντα , φως μοναδικό
και το βουητό της βροχής που κοντοζυγώνει.

Έτσι αναπάντεχα οι ήχοι σε προδιαθέτουν
πως κάτι γρήγορο περνά και χάνεται στο ημίφως
ένας ληστής , που τρέχει στο πεζοδρόμιο,
ένας μεθυσμένος , που τρικλίζει τα βήματά του,
ένα ασθενοφόρο, που μεταφέρει τον τραυματία,
μείνε ακόμα, μην κλείσεις το άπλετο φως.

Ό,τι πέρασε από μπροστά σου ανήκει στη φαντασία.
Είναι το σκοτεινό κομμάτι της μεγάλης νύχτας ,
δοσμένο αλληγορικά, παρανομία, έρωτας, καθήκον.
Που μέρος να κρυφτεί αποζητά τούτη τη στιγμή.

Αποδέξου την ιδιομορφία αυτή της νύχτας,
με σημείο αναφοράς το μέσα σου,
κι αγκάλιασε το σκοτεινό κομμάτι.
Έπειτα σβήσε πάλι το άπλετο φως αθόρυβα,
πριν ο ήλιος ρίξει τις δικές του ακτίνες.

ΖΩΗ ΧΡΩΜΑΤΙΣΜΕΝΗ

Ξεχωρίζω τον τόπο και τη στιγμή
συντροφιά με πρόσωπα,
συντροφιά με επιθυμίες
και με θάλασσες σε ήρεμους κυματισμούς.

Κι εσύ διαγράφεις με τη θωριά σου,
το περίγραμμα που ζωντανεύει τα πρόσωπα
και τα χαρακτηριστικά
και τα συναισθήματά τους.

Μια ανάσα φωτός
είναι η δύναμη της θέλησής σου.
Με την ορμή και τη διάθεση
και το στόμφο της έκφρασης της ζωής.

Μιας ζωής που ορειβατεί
άλλοτε στα ανώγια κι άλλοτε στα κατώγια,
αφήνοντας ίχνη σε εξωτερικές διαδρομές
που σου κρατώ το χέρι.

ΤΟ ΧΑΔΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

Όπως αντικρίζεις τη θάλασσα
αυτή αναθαρρεί,
κι η πνοή σου, ανάσα
δροσιάς είναι.

Και τότε το μέσα σου
ξεχύνεται σ’ αυτά
που κάποτε έζησες,
κι οι μνήμες που αναπόλησες
σε συντροφεύουν,
σε ηρεμία λυτρωτική
από τα βάσανα να σου
εμφυτεύουν.

Βιογραφικό σημείωμα

Δέκα ποιήματα του Αχιλλέα Φιστουρή

Ο Αχιλλέας Φιστουρής γεννήθηκε στην Καλλιμασιά της Χίου. Σπούδασε παιδαγωγικά στην Π.Α.Μ. , στο Π.Τ.Δ.Ε. Αθηνών και δίδαξε στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Ορίζει την ποίηση στη ζωή του, με τον ίδιο τρόπο που ανταμώνει τη θάλασσά του,όπως απλόχερα τού χαρίζεται κάθε πρωί από το ανοιχτό του παράθυρο. Ως τον μόνο ελεύθερο ορίζοντα, όπου οι άνθρωποι μπορούν να ταξιδεύουν, να ονειρεύονται και να ελπίζουν άφοβα. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή «Αποθαλασσία» το 2019. Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και ιστοσελίδες. Διαχειρίζεται την ιστοσελίδα: apothalassia.com

Αχιλλέας Φιστουρής

Kατηγορίες
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

«Σείστρο»

Με το τρίτο τεύχος (φθιν.2020) το ‘’Σείστρο’’, μία ποιητική απόπειρα της Ομάδας φίλων της ποίησης στη Χίο, συνεχίζει το ταξίδι του.
Στο τρίτο τεύχος που μόλις κυκλοφόρησε και διανέμεται δωρεάν την ποιητική τους συμβολή καταθέτουν:
Κώστας Αμπανούδης
Αργυρώ Αξιώτη
Σταματία Γεωργούλη
Άγγελος Ερατεινός
Μαρουκλιώ Ζαννίκου
Κώστας Ζαφείρης
Μαρία Θωμάδη
Μαρία Κλειδά
Αντώνης Λάρδας
Μιχάλης Μελαχροινούδης
Μαρία Μπριλή – Καλουτά
Βασίλης Παχουνδάκης
Δήμητρα Σκανδάλη
Αγγελική Σούτου
Τηλέμαχος Τσαρδάκας
Μαριάννα Τσούχλη
Άννα Φιλίππου
Αχιλλέας Φιστουρής
Αργυρώ Ψώρα – Θεοδωράτου
Επιμέλεια: Γιάννης Βούλγαρης
Εκδοτική επιμέλεια – εκτύπωση: Εκδόσεις «άλφα πι»
Το Σείστρο διανέμεται από το Βιβλιοπωλείο Πάπυρος (Απλωταριάς 42).
Για επικοινωνία: seistroxios@gmail.com

ΜΕ ΤΟ ΓΛΑΡΟ ΣΕΙΣΤΡΟ Φθινόπωρο 2020

Με το γλάρο
Της ελπίδας μου
Ταξιδεύω

Με της ζωντάνιας μου
Το κοχύλι
Οι ελπίδες μας ψυχορραγούν

Καθώς η νύχτα
Καθώς ο ύπνος
Καραδοκούν

Σαν τις ερινύες
Στις γωνίες των δρόμων
Ξαποσταίνουν

Ανοίγω τα μάτια μου
Σε κάλεσμα γιορτινό
Μιας άλλης εποχής

Αχιλλέας Φιστουρής

Kατηγορίες
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ


Σήμερα είναι η όγδοη και τελευταία μέρα συμμετοχής μου στον Διεθνή Μαραθώνιο Ποίησης, όπου με προσκάλεσε ο φίλος μου ποιητής Μιχάλης Μελαχρινούδης, τον οποίο ευχαριστώ θερμά. Θα πρέπει, λοιπόν, να δημοσιεύω μαζί με τη φωτογραφία μου κάθε μέρα και για 8 συνεχόμενες μέρες 1 ποίημά μου και να προσκαλέσω με τη σειρά μου έναν ή περισσότερους ποιητές για να συμμετάσχουν σε αυτήν την αλυσίδα της ποίησης #PeetMeNotLeave.
Με τη σειρά μου καλώ την ποιήτρια Βενετία Μακρυνώρη να συμμετάσχει, αν το επιθυμεί.
Τα ποιήματα όλων θα μεταφράζονται και στην Αγγλική γλώσσα ενώ θα δημοσιευθούν και στο Ρωσικό Ημερολόγιο Almanac.
Ευχαριστώ όλους κι όλες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μου, σ’ αυτό το ταξίδι, να είστε όλοι καλά με δημιουργική έμπνευση!
Ακολουθεί το όγδοο και τελευταίο ποίημά μου με τίτλο «ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ»:
ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ
Κεραμοσκεπή τριγωνική
δέντρα με υψωμένα χέρια,
των πιστών τα χέρια
σε καλούν σε προσευχή.


Γερμένη κουρτίνα
ίχνη φωτός στο μισοσκόταδο,
σφύριγμα αγέρα, στο στενό
σιγαλιά απόλυτη απλώνεται.

Στη γέφυρα γυροσκοπική πυξίδα
άυπνη, δείχνει το βορρά
ακτές μαύρες ,αφιλόξενες
χάρτες απλωμένοι, νεκροί.


Ο φάρος που αναβοσβήνει
ταξίδι στη νύχτα, όνειρο άπιαστο
τ’ αστέρια που ξαγρυπνούν,
μάτια σφαλιστά.


Αχιλλέας Φιστουρής
(Από την ανέκδοτη ποιητική μου συλλογή ΣΕΛΙΔΕΣ ΟΝΕΙΡΟΥ)

#PeetMeNotLeave

DAY 8

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, ωκεανός, παπούτσια, ουρανός, υπαίθριες δραστηριότητες, νερό και φύση