Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

Χαραγή

Χαραγή


Μόνο να θυμάσαι…
Πως θ’ αγαπήσεις τα τοπία
που σκοτεινά λογίζονταν.
Εκεί το φως παραμονεύει,
γνήσιο στη λάμψη του.


Και οι στίχοι
που χαράχτηκαν διακριτικά
από αγνώστου ποιητή το χέρι ,
εκείνοι ίσως
να μας ξανακάνουν άγγελους.
Έστω για λίγο.


Αν το βλέμμα σου περιπατήσει
σχεδόν θα τους δεις
στο μοναχικό ταξίδι τους
νοσταλγοί των στιγμών
που δεν ζήσανε
στων θνητών τον χρόνο.


Μόνο να θυμάσαι, Μυρτώ…


Σταματία Γεωργούλη


Ζωγραφική : Rosso Fiorentino

Μπορεί να είναι εικαστικό 1 άτομο
Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

Στο παρκέ

Στο παρκέ


Στο παρκέ σε μια γωνιά
στοίβα εφημερίδες παλιά κόμικ γυαλιστερά περιοδικά προγράμματα παραστάσεων
καρτ ποστάλ
ραβασάκια
μπροσούρες
αφίσες στραβοτυλιγμένες
υλικό για το ψαλίδι μου


Ίσως στο επόμενο κολάζ καταφέρω να φτιάξω ένα σώμα για μένα.


Αργυρώ Αξιώτη
Το ποίημα απέσπασε το 1ο βραβείο στην κατηγορία της ποίησης, στον Α’ Πανελλήνιο Διαγωνισμό Φεμινιστικής και Κουήρ Λογοτεχνίας
Ζωγραφική : Egon Schiele

Μπορεί να είναι εικαστικό ένα ή περισσότερα άτομα
Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

Γυρισμός

Γυρισμός


Ο πρώτος γλάρος
κύμα του πελάγου
και τ’άσπρο περιστέρι
σ’αυτό που αφήνω την ψυχή
και στο στόμα του
δίνω τα λόγια μου
σε μυρωμένο σοκάκι
δένω την ματιά μου
σε σταυρωμένη πόρτα
ανοίγω το σώμα μου


Πάλι σε άσπρο φόρεμα
άφησα τα φιλιά μου
ξανά λυτά στους ώμους σου
έριξα τα μαλλιά μου


Νίκος Κουβίδης
Ζωγραφική : Zolo Palugyay

Μπορεί να είναι εικαστικό λουλούδι
Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

Τα έπιπλα


Στερέωσα το βλέμμα μου πάνω από το ντιβάνι.
Βελούδινο σομόν, ξύλο σκληρό με ακίδες σηκωμένες.
Σφιχτή αγκάλη.
Πίσω απ’ τη γωνιά στο έπιπλο, ακροβάτης ξεφτισμένη μπορντώ κουρτίνα.
Το σίδερο σαν τόξο να δείχνει προς τα πάνω.
Μια λάμπα γυάλινη μέσα σε μέδουσα φωτιστικό σβησμένο με ροζέτα.
Μια μυρωδιά παλιού κι οικείου απερίγραπτη, μόνο την ξέρεις δεν τη μαθαίνεις σε κανέναν.


Πού πήγαν όλοι οι άνθρωποι;


Έμεινα να κοιτάζω τα έπιπλα που μου διηγόντουσαν τις ιστορίες.
Απομεινάρια γεμάτη η ζωή,
ψάχνει καθημερνά για νέο ξεκίνημα.
Κι ύστερα στέκεται, ρεμβάζει τα παλιά.
Κάποτε νόμιζα πως τίποτα από εκείνα δεν αλλάζει
και βυθιζόμουνα σε σκέψεις πως δεν τα αγάπησα τάχα μου αρκετά,
γι’ αυτό δεν εξελίσσονταν.
Τώρα αποχαιρετώ τις εποχές κι εκείνους που δεν στάθηκαν λιγάκι παραπάνω.
Τα έπιπλα όμως, σκαριά γερά, ακόμη ευχάριστα μου στέκονται και συζητούν μαζί μου.


Δήμητρα Σκανδάλη
(ποίημα δημοσιευμένο στο ηλεκτρονικό περιοδικό Φρεαρ – frear.gr)
Ζωγραφική : Ειρήνη Ηλιοπούλου

Μπορεί να είναι απεικόνιση εσωτερικός χώρος και δέντρο
Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

Η Στιγμή

Η Στιγμή


Η στιγμή αιωρούνταν
ανάμεσα στα λιθόκτιστα
του ερειπωμένου μοναστηριού
φτάνοντας μέχρι τις όχθες
του παρακείμενου ποταμού.


Αχνόφεγγο το πρώτο φως
έσπρωχνε τις μνήμες
που αιωρούνταν ολόγυρα.
Μα το φως όσο κι αν δυνάμωνε
δεν έκρυβε τα ανεξίτηλα χνάρια
που άφησε ξέπνοα ατημέλητα
η αέρινη περιδιάβαση.


Αλλά όταν το σκοτάδι απλωθεί
και τ’ αστέρια ξεπροβάλλουν
μες στην απόλυτη σιγαλιά,
οι μνήμες ερωτοτροπούν
και μακρινές απόκοσμες φωνές
θυμίζουν ξεχασμένες μορφές.


Αχιλλέας Φιστουρής


Ζωγραφική : Γιώργος Θ. Μήτσης

Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

Ηλιακή Ανατολή

Ηλιακή Ανατολή


Αόρατο φως
επιστρέφεις
από τις ελλειπτικές γιγάντων δυνάμεων
τροχιές
ματαιωμένο κι ανυπεράσπιστο σε προσωπικά σκοτάδια
ακτίνες ανερχόμενες από μακρινούς ορίζοντες
άνευ ονόματος αποστολές
άνευ νοήματος και νου
άνευ συννέφων
καθαρός ουρανός στο μέτωπο
πόδια στη γη
κανείς δε σε είδε για καιρό
ερειπωμένο
χωρίς όνομα
στην άκρη κάποιου γαλαξία
στην άγνωστη πορεία αστέρα
ξεχασμένο καθώς μη ειδόμενο
μοίρα για πάντα διαγεγραμμένη σε επαναλαμβανόμενες κοσμικές δύσεις
από τη γη
ένα μικρό μάτι σε παρατηρεί
μια ελπίδα που ανανεώνεται
ταπεινοί οργανισμοί περιοδικών πεπραγμένων
φαινομένων
παράλληλων βίων δύναμη ελκτική
από τις μικρές μας κοινότητες χαιρετίζουμε τον ορατό αστέρα
πότε σε βλέπω πότε σε χάνω
φωτεινή προοπτική παλεύεις με τα έσω τέρατα
σαν ψαρόβαρκα στη μέση ενός μανιασμένου πελάγους
τι σημασία θα είχε το ορατό χωρίς το αόρατο;
ο κατανυκτικός νους χωρίς το χάος;
αγαπημένο μου σκοτάδι
του φωτός μου το πιο φωτεινό άκρο
στις αλεπάλληλες μάχες του κοσμικού
στα πεδία των κρυφών πτυχών
δίνεις – παίρνεις
σκοτάδια
απελπισίες
αγωνίες
σφίγγεις τα πόδια στη γη
λίγο πιο πολύ
λίγο πιο σταθερά
γυμνά
αλέθεις
δυναμώνεις
χώμα στο πέλμα
χώμα στο σώμα
θυμάρι
δεντρολίβανο
βασιλικός
γυναίκας ευχή σε νέα κυκλική τροχιά
-θυμάστε;
σας φέρνω μήνυμα από τους παλιούς θεούς
ολόλευκο
σα νίκη
σα χαμόγελο
σαν ελπίδα που δε χάνεται
σαν πίστη
έναν ήλιο ανατέλλοντα
καρφωμένο ανάμεσα στα μάτια να ζεσταίνει
έναν καθαρό ουρανό στην όραση να λαμποκοπά’


[1.1.22 _Μαριάννα Ταφ]
φωτογραφία ^Ουρανός

Μπορεί να είναι εικόνα σύννεφο, λυκόφως και φύση
Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

Η Στιγμή

Η Στιγμή


Η στιγμή αιωρούνταν
ανάμεσα στα λιθόκτιστα
του ερειπωμένου μοναστηριού
φτάνοντας μέχρι τις όχθες
του παρακείμενου ποταμού.


Αχνόφεγγο το πρώτο φως
έσπρωχνε τις μνήμες
που αιωρούνταν ολόγυρα.
Μα το φως όσο κι αν δυνάμωνε
δεν έκρυβε τα ανεξίτηλα χνάρια
που άφησε ξέπνοα ατημέλητα
η αέρινη περιδιάβαση.


Αλλά όταν το σκοτάδι απλωθεί
και τ’ αστέρια ξεπροβάλλουν
μες στην απόλυτη σιγαλιά,
οι μνήμες ερωτοτροπούν
και μακρινές απόκοσμες φωνές
θυμίζουν ξεχασμένες μορφές.


Αχιλλέας Φιστουρής
Ζωγραφική : Γιώργος Θ. Μήτσης

Μπορεί να είναι εικόνα εξωτερικοί χώροι και δέντρο
Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

Μια
δυο
στιγμές
μένουν
στο
υπογάστριο
της
λαιμαργίας…
Βλασταίνουν
εκεί
που δεν
σπάρθηκε
ποτέ
τίποτα…
Ίσα ίσα
για να
θυμίσουν
το πρώτο
θύμα
στην
Ιστορία
της φρίκης…
Αίμα
πηχτό
πνίγεται
στο
ίδιο του
το αίμα…
Και
χορταίνει
τα αόρατα
σύμπαντα
μιας
αλόγιστης
χίμαιρας…
Σε
περιμένω
σαν
το κενό
που
σκορπάει
χαρά
στα
πεθαμένα
παιδιά
της γης…
Βλέπω
την
τυφλότητα
της
ύπαρξης μου
σε μια
γυάλα
με
εξωτικά
ψάρια…
Κι
ύστερα
αναφιλητά
που
σ’ έχασα
μέσα
απ’ τα
χέρια μου…


{ Βασίλης Παχουνδάκης }


| painting; Saturn Devouring His Son _ Francisco Goya ^1819-23 |

Μπορεί να είναι εικαστικό
Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

Καίω τον κύκλο

Καίω τον κύκλο


( Τα αγάλματα θα πέφτουν,
μέχρι να μη χρειάζονται πια αγάλματα. )
Διελκυστίνδα
Ταλαντώνουν οι πολικές δυνάμεις το σημείο επ αφής
Το κεφάλι σου θα είναι πάντα δεμένο με τη λεκάνη μου
Από όψη μου
Είδα τα αστέρια
Το φεγγάρι να ξημερώνει τα πρωινά έξω από την πόρτα μου
Μαζί με τον ήλιο
Το χώμα σου έρημος τόπος
-Ευλογημένη η έρημος-
Κάποτε ένα λουλούδι προβάλλει στον ώμο του κάκτου
-Αναβλύζει θησαυρούς η σιωπή των αμμόλοφων-
Ξεγελάει τη δίψα μου
-Όταν πέφτει η νύχτα κανείς δε θέλει να κοιμάται με τα φίδια-
Από ένα ακαθόριστο ένστικτο
Τη νύχτα γυρεύουμε τα γιασεμιά
Είσαι μια ελιά, μα είμαι μια λεύκα
Το χώμα σου έρημος τόπος
Μα εγώ μπαινοβγαίνω σε κήπους.
{ Μαριάννα Ταφ _ 2021 }
| photo: Total Eclipse _NASA ^2017 |

Μπορεί να είναι εικόνα φύση και ουρανός
Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

Κάθε νύχτα… πριν κοιμηθώ

Κάθε νύχτα… πριν κοιμηθώ


Κάθε νύχτα, πριν κοιμηθώ
Κάθε νύχτα, σιωπηλά
Κάθε νύχτα, μόνη
Ντύνομαι τη σκληρή πραγματικότητα
Σε όνειρα
Κάθε νύχτα, γράφοντας
Κάθε νύχτα, με τον λόγο μου
Αγκαλιάζω τα όνειρά μου
Ξανακοιτάζω την ιστορία μου.
Κάθε νύχτα, πριν κοιμηθώ
Κάθε νύχτα, όταν όλοι κοιμούνται
Στη σιωπή μου, μόνη με τον εαυτό μου
Χτίζω με τον λόγο μου
Έναν νέο κόσμο.
Στον κόσμο μου, υπάρχει πατρίδα για όλους
Στον κόσμο μου, το σχολείο είναι δικαίωμα
Στον κόσμο μου, υπάρχει ειρήνη
Στον κόσμο μου, ο πόλεμος είναι απαγορευμένος
Στον κόσμο μου, ο κόσμος υπάρχει για όλους.
Ο ήλιος είναι η μάνα, το φεγγάρι ο πατέρας
Η μάνα γη είναι ένας πλανήτης για όλους.
Αλλά
Όταν κλείνω τα μάτια μου
Στα όνειρα, όπως και στην πραγματικότητα
Ζω εφιάλτες…..
[12 Σεπτεμβρίου 2020]
~•~
Λίγα λόγια για την Parwana Amiri~
Η Parwana Amiri είναι συγγραφέας, ποιήτρια και ακτιβίστρια από το Αφγανιστάν, η οποία ζει στην Ελλάδα από τον Σεπτέμβρη του 2019.
Η ποίηση της ίσως φαίνεται να διακατέχεται από ένα λεπτό και ήπιο ύφος, περιλαμβάνει ωστόσο κρυμμένες ιστορίες και πικρές αλήθειες.
Με τη δουλειά της προκαλεί τη δύναμη της τέχνης και της ποίησης, για να δηλώσει αυτές τις πικρές αλήθειες των καιρών.
~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~
Every night… before sleep~
Every night, before sleep
Every night, silently
Every night, lonely
I dress my harsh realities
In dreams
Every night, with my pen
Every night, with my words
I hug my dreams
I review my story
Every night, before sleep
Every night, when all sleep
In my silence, with myself
I build with my words
A new world
In my world, home is for all
in my world, school is a right
In my world, you have peace
In my world, war is banned
In my world, the world is for all
Sun is mom, moon dad
Mother earth is a planet for all
But
When I close my eyes
In dreams, as in reality,
I live nightmares ……
[September 12th, 2020]
~•~
Parwana Amiri is an author, poet and activist from Afghanistan who is living in Greece since September 2019. Her poetry may seem softly written, but it contains hidden stories and bitter truths. With her work, she challenges the power of art and poetry to convey these bitter truths of the times.
~Illustration by Alexandra Nikolova (Ål Nik)~
Μετάφραση και απόδοση στα ελληνικά_ Stamy Georgouli / συγκεντρωτικά η δουλειά της ποιήτριας εδώ: https://brushandbow.com/blog/
Ευχαριστούμε για την παραχώρηση του ποιήματός της

Μπορεί να είναι απεικόνιση