Kατηγορίες
Χωρίς κατηγορία

Λησμονιά

Λησμονιά


Πέταξε το κουπί από τη βάρκα.
Την άφησε ακυβέρνητη
και μετά την εγκατέλειψε
να βυθιστεί
στα παγωμένα τα νερά.
Δεν φοβόταν τον αιφνιδιασμό
του αλμυρού πάγου,
τού δήθεν παρηγορητικού πυκνού
από το σκοτάδι.
Ούτε καν τον ύπουλο κίνδυνο
μην δεν ξαναδεί στεριά.
Μόνο τα λόγια των ανθρώπων
την τρόμαζαν
που άλλαζαν στο λεπτό.
Πονούσαν λησμονιές..
Κυρίως την τρόμαζε
η άρνησή της
να το αποδεχτεί.
Χρόνια τώρα.
« Έτσι αγάπησα πιότερο
τη θάλασσα
απ’ τους ανθρώπους.
Εκείνη σώζει όσους παλεύουν
από τα κύματα της σκέψης τους.
Τους κάνει γλάρους
και σιωπές».
Ψιθύρισε η Μυρτώ
διάφανη απ’ τον πάγο
σε δυο κατάλευκες φτερούγες
του νερού.


Σταματία Γεωργούλη

🎨Juliya Zhukova


από apothalassia2018

Βήμα κοινωνικού προβληματισμού,αναζήτησης στην ποίηση και λογοτεχνία
Επισήμανση: Χρήση εικόνων από άλλες πηγές δεν ενέχουν κανένα οικονομικό σκοπό

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s