Kατηγορίες
Χωρίς κατηγορία

Θάλασσα

Θάλασσα


Χρυσαφογάλανες κυματιστές κλωστές
ενωμένες αέναα ταξιδεύετε.
Δείξτε μου το ταξίδι που ανατέλλω πριν πάψω να σας αντικρίζω πια με την αφή μενεξεδένια.
Παχύ βελούδο τώρα που τ’ αγκαλιάζω κι εκείνο πάντα γλιστρά και χύνεται και δραπετεύει.
Και το χωριό στο βάθος λόγος πλεούμενος που ταξιδεύει…
Πριν απ’ τη δύση ως τότε θα με συντροφεύει, όχι βουβά.
Κι όταν δεν θα σε βλέπω πια,
θα ακούω το βόμβο της καρδιάς σου που με τύλιξε,
το αφρισμένο σου ξεψύχισμα,
μέσα-έξω, σαν ένα βρέφος
και θα θυμάμαι την πρώτη μας φορά
που εσύ κι εγώ χτυπήσαμε στα βράχια.


Δήμητρα Σκανδάλη


Ζωγραφική : Χριστίνα Δάρρα

από apothalassia2018

Βήμα κοινωνικού προβληματισμού,αναζήτησης στην ποίηση και λογοτεχνία
Επισήμανση: Χρήση εικόνων από άλλες πηγές δεν ενέχουν κανένα οικονομικό σκοπό

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s