Kατηγορίες
Χωρίς κατηγορία

Θάλασσα

Θάλασσα


Χρυσαφογάλανες κυματιστές κλωστές
ενωμένες αέναα ταξιδεύετε.
Δείξτε μου το ταξίδι που ανατέλλω πριν πάψω να σας αντικρίζω πια με την αφή μενεξεδένια.
Παχύ βελούδο τώρα που τ’ αγκαλιάζω κι εκείνο πάντα γλιστρά και χύνεται και δραπετεύει.
Και το χωριό στο βάθος λόγος πλεούμενος που ταξιδεύει…
Πριν απ’ τη δύση ως τότε θα με συντροφεύει, όχι βουβά.
Κι όταν δεν θα σε βλέπω πια,
θα ακούω το βόμβο της καρδιάς σου που με τύλιξε,
το αφρισμένο σου ξεψύχισμα,
μέσα-έξω, σαν ένα βρέφος
και θα θυμάμαι την πρώτη μας φορά
που εσύ κι εγώ χτυπήσαμε στα βράχια.


Δήμητρα Σκανδάλη


Ζωγραφική : Χριστίνα Δάρρα