Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Ρωτάς αν θυμάμαι τα λιμάνια.
Τι σημασία έχει τώρα πια.
Εκεί ήταν που αφήσαμε το άρωμα της νιότης.
Εκεί πήραν απάντηση της φαντασίας απορίες.
Εκεί μεστώσαν τα κλαδιά μας σ’ άλλο αγέρα.
Οι ντόκοι μας κοιτάζαν εχθρικά. Του βρώμικου νερού η αλμύρα μας πιτσίλιζε.
Εκεί έπεσε η μνήμη μου και πνίγηκε.
Όχι δεν τα θυμάμαι τα λιμάνια.


Αντώνης Λάρδας, απο τη συλλογή «Ρανίδες Χρόνου»
Ζωγραφική :Αντώνης Βουμβάκης, Ιστιοφόρα στο λιμάνι

Μπορεί να είναι εικόνα 3 άτομα
Advertisement

από apothalassia2018

Βήμα κοινωνικού προβληματισμού,αναζήτησης στην ποίηση και λογοτεχνία
Επισήμανση: Χρήση εικόνων από άλλες πηγές δεν ενέχουν κανένα οικονομικό σκοπό

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s