Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

Τα έπιπλα


Στερέωσα το βλέμμα μου πάνω από το ντιβάνι.
Βελούδινο σομόν, ξύλο σκληρό με ακίδες σηκωμένες.
Σφιχτή αγκάλη.
Πίσω απ’ τη γωνιά στο έπιπλο, ακροβάτης ξεφτισμένη μπορντώ κουρτίνα.
Το σίδερο σαν τόξο να δείχνει προς τα πάνω.
Μια λάμπα γυάλινη μέσα σε μέδουσα φωτιστικό σβησμένο με ροζέτα.
Μια μυρωδιά παλιού κι οικείου απερίγραπτη, μόνο την ξέρεις δεν τη μαθαίνεις σε κανέναν.


Πού πήγαν όλοι οι άνθρωποι;


Έμεινα να κοιτάζω τα έπιπλα που μου διηγόντουσαν τις ιστορίες.
Απομεινάρια γεμάτη η ζωή,
ψάχνει καθημερνά για νέο ξεκίνημα.
Κι ύστερα στέκεται, ρεμβάζει τα παλιά.
Κάποτε νόμιζα πως τίποτα από εκείνα δεν αλλάζει
και βυθιζόμουνα σε σκέψεις πως δεν τα αγάπησα τάχα μου αρκετά,
γι’ αυτό δεν εξελίσσονταν.
Τώρα αποχαιρετώ τις εποχές κι εκείνους που δεν στάθηκαν λιγάκι παραπάνω.
Τα έπιπλα όμως, σκαριά γερά, ακόμη ευχάριστα μου στέκονται και συζητούν μαζί μου.


Δήμητρα Σκανδάλη
(ποίημα δημοσιευμένο στο ηλεκτρονικό περιοδικό Φρεαρ – frear.gr)
Ζωγραφική : Ειρήνη Ηλιοπούλου

Μπορεί να είναι απεικόνιση εσωτερικός χώρος και δέντρο

από apothalassia2018

Βήμα κοινωνικού προβληματισμού,αναζήτησης στην ποίηση και λογοτεχνία
Επισήμανση: Χρήση εικόνων από άλλες πηγές δεν ενέχουν κανένα οικονομικό σκοπό

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s